خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ رز خواست که خمی کند از کور و کبودرنگ او راست نشد،حیرت و وحشت افزود
۲
خم اگر تیره شود،صوفی ما طیره مشوکه درین کاسه همانست که از خم پالود
۳
زان شرابی که ازو زنده شود جان و جهانساقی جان و جهان بر دل ما می پیمود
۴
جمله دلها همه مستند چو دیدند این حالکه صراحی بسجود آمد و جانها بشهود
صفحهٔ ۱ از ۲