خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صدبار فکر کردم و صد راه آزمودبیچارگیست چاره،زیانست عین سود
۲
فریاد جان ما همه از درد دوریستگرنیست آتشی ز کجا خاستست دود؟
۳
گرمنع یارنیست پس این دورباش چیست؟گرنیست ماتمی ز چه شد جامها کبود؟
۴
هستی یار مایه شادی جان بسستعاشق چه قدر دارد،اگر بود،اگر نبود؟
صفحهٔ ۱ از ۲