خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کرا جرعه می داد بسر گردانیدهر کرا داد قدح زیر و زبر گردانید
۲
قدحی دیگر از آن جان و جهان میخواهمهر کرا زان قدحی داد سمر گردانید
۳
بنده آن می صافی دلاویز توامکه مرا در نفسی اهل نظر گردانید
۴
شوری از شیوه شیرین تو در شهر افتادعالمی را همه پر شهد و شکر گردانید
صفحهٔ ۱ از ۳