خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گدایی می کنم زان یار دلبرگهی بر بام باشم، گاه بر در
۲
مرا دل با خراباتست دایمچه گویم قصه محراب و منبر؟
۳
نسیم زلف مشکین تو سازددماغ جان مشتاقان معطر
۴
اگر حلاج وار از سر نترسیتو هم منصور باشی، هم مظفر
صفحهٔ ۱ از ۲