خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هله! ای دوست بیا باده بخور، غصه مخورهر که او باده نخوردست از این کوچه بدر
۲
عشق ما را بخرابات حقایق برسانداین چنین عشق ندیدیم در اطوار بشر
۳
بیش از این منتظر یار بغفلت منشینجهد آن کن که در این راه شوی ز اهل نظر
۴
دلم از دست ببردی و ز پا افتادمتو همه حیرت جان آمدی و رشک قمر
صفحهٔ ۱ از ۲