خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اول ثبوت عرش، پس آنگه جلوس یاراین نکته را بدان و مثل را بیاد دار
۲
آن دم که عرش و فرش نبود و خدای بودآن دم مقر عز بکجا بود اختیار؟
۳
این رمز چیست؟ حاصل این قصه بازگواین را هم تو ندانی و مثل تو صد هزار
۴
حق بر عروش جمله ذرات مستویستاین نکته را ببین تو، ولی سر نگاه دار
صفحهٔ ۱ از ۳