خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقی، بیار باده، که تلخست انتظارچون من خمار می شوم، از بهر من خم آر
۲
با عشق باش و همدم و همراز عشق باشدل در جهان مبند، که داریست بی مدار
۳
از عشق وا ممان، که زیان در زیان کنیهمراه عشق باش، که شیریست در شکار
۴
ای شیخ روزگار، که مغرور و غافلیبر خرقه و دراعه خود ماتمی بدار
صفحهٔ ۱ از ۲