خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رندیم و عاشقیم و جهان سوز و جامه چاکبا دولت غم تو ز فکر جهان چه باک؟
۲
بی باک می رود دل ما در ره فناچون شوق غالبست، چه اندیشه از هلاک؟
۳
جان مست حیرتست، که حسنیست دلفریبدل غرق مستیست، که عشقیست خشمناک
۴
صد لاله زار عشق ز خاکسترم دمیدتا سوختم ز آتش سودای یار پاک
صفحهٔ ۱ از ۲