خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بدوستی، که ترا نیک دوست می دارمبجان دوست، که از غیر دوست بیزارم
۲
یکی چو من نبود در جهان کون و فساداگر حجاب دویی را ز پیش بر دارم
۳
گناه بنده عظیم و عذاب دوست الیمولی برحمت و فضلش امیدها دارم
۴
بپیش تیغ تو هر دم هزار جان بدهمبجان دوست، که با تیغ تو سری دارم
صفحهٔ ۱ از ۲