خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرچه در طور شریعت همه مأمورانیملیک در غور حقیقت همه ما میرانیم
۲
هست امیدی که بناگاه بمقصود رسیمکه درین راه نرنجیم و نمی رنجانیم
۳
گرچه راه خطرست این و توکل کردیممرکب جان بسرکوی بلا می رانیم
۴
ناصحا، در شب و در روز دعا می گوییمتا بری از سر ما سایه، که ما مستانیم
صفحهٔ ۱ از ۲