خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب مگز، عشوه مده باز، که ما مستانیمگرچه مستیم ولی فن ترا می دانیم
۲
چند گویی: ز کجا و چه نامی؟ برگوبسر خواجه که ما نادره دورانیم
۳
بی تو ماندیم، بتلخی همه ایام گذشتما درین قصه عجب مانده و چون میمانیم؟
۴
هرچه باشد برود، عشق بماند جاویدما و این عشق دل افروز که جان در جانیم
صفحهٔ ۱ از ۲