خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۴۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به فضل و رحمت و توفیق ذوالمنمرا هر ذره خورشیدیست روشن
۲
به غایت روشن و خوب و لطیفیولیکن بیوفایی، گفت: «سن سن »
۳
من از بوی تو و خوی رقیبانگهی در گلشنم، گاهی به گلخن
۴
اسیر توست، اگر عقل است، اگر دینغلام توست، اگر جانست، اگر تن
صفحهٔ ۱ از ۳