خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عاشقان، ای عاشقان، هنگام آن شد کز جهانمرغ دلم طیران کند بالای هفتم آسمان
۲
کاشانه را ویران کنم، می خانه را عمران کنمدر لامکان جولان کنم، چون درکشم رطل گران
۳
بر هم زنم بت خانه را، عاقل کنم دیوانه راساجد کنم بیگانه را، در پیش تخت شاه جان
۴
دل را ز غم بی غم کنم، حق را بحق محرم کنممجروح را مرهم کنم، هستم طبیب مهربان
صفحهٔ ۱ از ۳