خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چنین مست و معربد بکجا؟ ای دل و جانکه فدای قدمت باد همه جان و جهان
۲
همچو تو یار نبودست بعالم کس راهمه بینی، همه دانی، همه جانی، همه جان
۳
ما بهر جای که بودیم و بهر نشائه که بودعاشق روی تو بودیم بپیدا و نهان
۴
دلم از کوی تو هرگز نرود جای دگرعشق تو دار امان آمد و دریای عمان
صفحهٔ ۱ از ۲