خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
الا! ای نفس، خودکامی و خودبیناز آن گشتی اسیر سجن سجین
۲
چه چین در ابرو آوردی که گشتیاسیر لعبتان چین و ما چین
۳
جهان اندر جهان آواره گشتم«فویل ثم ویل للمساکین »
۴
دلم را زنده گردانیده وصلتچو باد صبح دم بر برگ نسرین
صفحهٔ ۱ از ۳