خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
۲
گر دلت از جان ادب آموختستملک جهان را نستانی دو جو
۳
خواجه، بهر حال تو خود را بدانموسم زرعست، نه وقت درو
۴
جام نوا زخم کهن سال حقتازه بتازه بستان، نوبنو
صفحهٔ ۱ از ۲