خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
۲
شب تا سحر ز گریه ما هیچ کس نخفتتا روی دل فروز تو دیدیم صبح گاه
۳
مستان جام عشق تو بودند جان و دلپیش از بنای مدرسه و رسم خانقاه
۴
خواهی که قرب یابی در حضرت وصالاز مابغیر حضرت ما مقصدی مخواه
صفحهٔ ۱ از ۲