خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه
۲
ازین نزدیک تر نزدیک نبوددم از دوری مزن در قرب درگاه
۳
مرا از پرتو انعام عامشتجلی دایمی شد، دایم الله
۴
اگر ترسیده ای، بگذر ازین کوکه شیرانند این جا در کمین گاه
صفحهٔ ۱ از ۳