خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرآت دل شکستی، ای گنج جاودانهجان را وحید کردی آخر بهر بهانه
۲
شب بود قوت ما، روزست قدرت ماما مست جام عشقیم، از باده شبانه
۳
رحمی کن،ای طبیبم، ای دلبر حبیبمبر روی زعفرانی، بر اشک دانه دانه
۴
گفتم: نشان زلفت با ما که گوید آخر؟هرجا مدققی بد، کردند ذکر شانه
صفحهٔ ۱ از ۲