خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می کشد آن حبیب فرزانهچشم را سرمه، زلف را شانه
۲
می رود در فضای ملک وجود«اینما کان » و «حیث ما کانه »
۳
مست و طناز و سرفراز و ملیحهر کرا دید داد پیمانه
۴
گر نه از جام اوست مستی جانچیست این نعرهای مستانه؟
صفحهٔ ۱ از ۳