خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سؤال میکنم، ار هست رخصت سخنیکه: چون تو تازه گلی کی رسد به همچو منی؟
۲
مبالغه است و دریغست و حیف می آیدکه همچو جان تو جانی اسیر حبس تنی
۳
هزار جان مقدس فدای راه تو باد!که پیش بنده بیایی چو روح در بدنی
۴
قسم بذات شریف تو میخورم که: نبودچو دوست سرو خرامان بجانب چمنی
صفحهٔ ۱ از ۳