خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر بر حدیث اهل دل انکار می کنیبسیار بی حقیقت و بسیار کودنی
۲
از نفس دور باش، که دل را سیه کندبا عقل و جان گرای، که مرآت روشنی
۳
از ذات تا صفات و از آنجا بعقل و نفسمنقول گشته ای، که حدیث معنعنی
۴
ای جان و زندگانی و ای راحت روانبر من جفا مکن، که «سیور من بجان سنی »
صفحهٔ ۱ از ۲