خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو مرهم دل ریشی و راحت جانیدوای درد دل بیدلان نکو دانی
۲
کمال حسن ترا گر بصد زبان گویمبحسن و لطف و ملاحت هزار چندانی
۳
در آن زمان که براندازی از جمال نقابنصیب جان و خرد حیرتست و حیرانی
۴
بگوش جمله جهان ذکر خویشتن شنویبصد هزار زبان مدح خویشتن خوانی
صفحهٔ ۱ از ۲