خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۶۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر در طاعتی، گر در گناهیاگر چون که گران ور برگ کاهی
۲
سبک را و گران را رو بحقستنباشد ملک یزدان را تناهی
۳
بغیر از دوست در عالم کسی نیستکه هم او آمرست و اوست ناهی
۴
چه در کان و چه در شان، جمله حقستالهی گو، الهی گو، الهی!
صفحهٔ ۱ از ۲