خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۲
ملمعات گیلکی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب، این درد فراقا چه دوا شایه کدنخبر آشوم، مگر تیغ و کفن در گردن
۲
می دل و جان به هجران تو گر همچین بووادلی! وای به دل! وای به من! وای به من!
۳
واخوری باده گلگون به سعادت همه شومی همه روج به غم خون جگر وا خوردن
۴
بس تب هجر بکشتیم که لاوی لاویاگه گوییم به وصل تو که: جان در تن تن؟
صفحهٔ ۱ از ۲