خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لعلت زجام شیر و شکر می دهد مراساغر ز آبروی گوهر می دهد مرا
۲
ساغر به طاق ابروی وحشت کشیده امبیگانگی ز خویش خبر می دهد مرا
۳
ساقی ستم ظریف و می از شعله شوخ ترجامی نداده جامی دگر می دهد مرا
۴
گردم به جستجوی تو پرواز می کنددر خاک هم هوای تو پر می دهد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳