خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر چند تپید بسمل ماخندان تر گشت قاتل ما
۲
گر برق ز آبرو نیفتدخجلت زدگی است حاصل ما
۳
در سینه دگر سخن نمانده استجای دل اوست یا دل ما
۴
دیوانه آن نزاکت خوشد زلف پری سلاسل ما
صفحهٔ ۱ از ۳