خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۱۷ - کودک آرزومند
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچندمانیم ما همیشه بتاریک خانه‌ای
۲
من عمر خویش، چون تو نخواهم تباه کرددر سعی و رنج ساختن آشیانه‌ای
۳
آید مرا چو نوبت پرواز، بر پرماز گل بسبزه‌ای و ز بامی بخانه‌ای
۴
خندید مرغ زیرک و گفتش تو کودکیکودک نگفت، جز سخن کودکانه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۴