خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز عندلیب چه پرسی نشان خانه ماکه پی نبرده صبا هم به آشیانه ما
۲
نهاده بر لب ما عشق مهر خاموشیکه گوش کس نکند نوبر ترانه ما
۳
بهار رفت و نچیدیم جز گل حسرتز آب گریه مگر سبز گشت دانه ما
۴
ز بهر گمشدگان دگر صبا نگذاشتدلیل بادیه خاکستر نشانه ما
صفحهٔ ۱ از ۱