خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
موجها برده دل ز باغ در آبلاله ها شسته روی داغ در آب
۲
چه صنمخانه ای است عالم عکسخوش نماید گل چراغ در آب
۳
بی سبب دل نمی کند ز سحابقطره دارد گهر سراغ در آب
۴
خط مشکین و عارض گلرنگسایه افکنده بال زاغ در آب
صفحهٔ ۱ از ۲