خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
داغ بر دل می گذارم روز و شبنقد هستی می شمارم روز و شب
۲
گریه ای درکار آهی می کنمگل به سنبل می شمارم روز و شب
۳
نیستم چیزی که بسپارم به کسدل به طاقت می سپارم روز و شب
۴
آبرو بسیار می باید مراگوهر دل می فشانم روز و شب
صفحهٔ ۱ از ۳