خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلی ز دور به صد رنگ می‌نمایندتچو آب گشت دلت سنگ می‌نمایندت
۲
تو مست باده نیرنگ و مطربان پرکارچه نغمه‌ها ز یک آهنگ می‌نمایندت
۳
توکل تو بلند است و آرزو فربهقبای فقر از آن تنگ می‌نمایندت
۴
دلت چو سخت ستم شد به اشک مظلومانحباب را گره سنگ می‌نمایندت؟
صفحهٔ ۱ از ۲