خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به وادیی که مروت پناه صیاد استبه خواب رفتن آهو نگاه صیاد است
۲
خوش است دام رهایی نمای صید شکاردل دویده ما صیدگاه صیاد است
۳
به غیر سایه مژگان گریز گاهی نیستگشاد تیر قضا با نگاه صیاد است
۴
فسون دام چه حاصل شکار دل هنر استز خود رمیدن آهو گناه صیاد است
صفحهٔ ۱ از ۴