خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باده کامل عیار جوش خود استنشئه چابک سوار هوش خود است
۲
نتوان شد غبار خاطرهاحرف ما آشنای گوش خود است
۳
چه اثرها ز ناله می چینمبیکسی گوش بر سروش خود است
۴
درد می شد غبارم از مستیدل همان در خمار جوش خود است
صفحهٔ ۱ از ۲