خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۱۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به دست آید گل داغ از گلستان خوش‌تر استبر خورد گر زخم ناسور از نمکدان خوش‌تر است
۲
در نظر حسن پری دارد تماشای نهانوادی حسرت ز طرف نرگسستان خوش‌تر است
۳
می‌کند چون نقش پای دل گلی در آستینجاده شوق از خیابان گلستان خوش‌تر است
۴
بستر ریگ روان همراه داری منعمیخواب اگر آید به دامان بیابان خوش‌تر است
صفحهٔ ۱ از ۲