خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۳۰ - گل سرخ
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل سرخ، روزی ز گرما فسردفروزنده خورشید، رنگش ببرد
۲
در آن دم که پژمرد و بیمار گشتیکی ابر خرد، از سرش میگذشت
۳
چو گل دید آن ابر را رهسپاربرآورد فریاد و شد بی‌قرار
۴
که، ای روح بخشنده، لختی درنگمرا برد بی آبی از چهر، رنگ
صفحهٔ ۱ از ۱۳