خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۳۱ - گل و خار
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خارکز خویش، هیچ نایدت ای زشت روی عار
۲
گلزار، خانهٔ گل و ریحان و سوسن استآن به که خار، جای گزیند به شوره‌زار
۳
پژمرده خاطر است و سرافکنده و نژنددر باغ، هر که را نبود رنگ و بو و بار
۴
با من ترا چه دعوی مهر است و همسریناچیزی توام، همه جا کرد شرمسار
صفحهٔ ۱ از ۱۰