خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به رنگ باده صراحی طلسم هستی ماستقدح مصاحب ایام تنگدستی ماست
۲
همینقدر به سرکویش اعتبار بس استکه چرخ داغ ز بخت بلند و پستی ماست
۳
ز جام باده شراب نظاره می نوشیمخیال چشم تو سرمشق می پرستی ماست
۴
به یاد نرگس ساقی کشیده ایم شرابپیاله تشنه توفیق پیشدستی ماست
صفحهٔ ۱ از ۲