خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۳۲ - گل و خاک
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صبحدم، تازه گلی خودبین گفتکاز چه خاک سیهم در پهلوست
۲
خاک خندید که منظوری هستخیره با هم ننشستیم، ای دوست
۳
مقصد این ره ناپیدا راز کسی پرس که پیدایش ازوست
۴
همه از دولت خاک سیه استکه چمن خرم و گلشن خوشبوست
صفحهٔ ۱ از ۶