خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آهم از بس که آتشین استبا ناله من اثر قرین است
۲
نه عقل به من گذاشت نه دینچشمت که بلای عقل و دین است
۳
در مصحف عارضت به خوبیابروی تو آیت مبین است
۴
آن خال سیه نگر که چون موردر مزرع حسن خوشه چین است
صفحهٔ ۱ از ۲