خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۵۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسترم تیغ و زخم بالین استتلخی مرگ خواب شیرین است
۲
می گشاید سواد ما از خطسرنوشت نگاه ما این است
۳
کشته تیغ امتحان تو رابر لب زخم حرف تحسین است
۴
مزه عمر تلخی کام استنشئه مهر در می کین است
صفحهٔ ۱ از ۲