خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۲۹۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل آواره مستمندکسی استدیده جولانگه سمند کسی است
۲
سرو با اینهمه سرافرازیسایه قامت بلند کسی است
۳
نشکند از هجوم لشکر غمکه طلسم دلم به بند کسی است
۴
در غم عشق کام تلخ مراساغر باده زهرخند کسی است
صفحهٔ ۱ از ۲