خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نگاهش دورگرد آشنایی استتغافل بر سر صبرآزمایی است
۲
به خون افتاده مرغ دام او راتپیدن بال پرواز رهایی است
۳
چو دل باشد تسلی از خیالیامید وصل کافر ماجرایی است
۴
کند در غنچه پنهان نقد خود رامیان بلبل و گل هم جدایی است
صفحهٔ ۱ از ۲