خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۳۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گردش چشم تماشا می گشتاز می شیشه دلها می گشت
۲
گریه گر از دل ما می آمدقطره سرمایه دریا می گشت
۳
چقدر عربده ها می کاهیدگر نگاهی ز دلم وا می گشت
۴
گرد این شوخی حیرت می دیدتا ابد محو تماشا می گشت
صفحهٔ ۱ از ۲