خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۵۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر بینش ز مژگان پر برآردسر از کار جنون کمتر برآرد
۲
اگر نیستان برد از بحر دل آبچمن جای ثمر گوهر برآرد
۳
قدم در چشم گلشن رنجه فرمایکه جای سبزه مژگان سر برآرد
۴
هوا پروانه باشد باغ دل رابه جای سبزه بال و پر برآرد
صفحهٔ ۱ از ۲