خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۶۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مایه عیش اسیران خاطر غمناک بسمسند ما اخگر تابنده چون خاشاک بس
۲
نیست تاب دام آزادی اسیران تو راصید ما را محنت محرومی فتراک بس
۳
بی سبب ما را سپند آتش دوری مکناشک خونین چشم زخم دیدهای پاک بس
۴
درد راحت بر نتابد جان غم فرسود ماراحت جان ترکتاز درد آن بیباک بس
صفحهٔ ۱ از ۲