خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۷۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که نشئه می از خمار نشناسممنم که جوش خزان از بهار نشناسم
۲
چنان فریفته شوقم به راه وعده اوکه سر ز پا و دل از انتظار نشناسم
۳
نهاده ام سر آسودگی به پای گلیکه غنچه را ز چراغ مزار نشناسم
۴
ز شرم جلوه شوخ تو نوبهار گداختعجب مدار که گل را ز خار نشناسم
صفحهٔ ۱ از ۲