خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۸۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هشیاریم گلی ز گلستان بیخودیرفتم ز خویش جان من و جان بیخودی
۲
هستی مرا رسانده به معراج نیستیبالاتر است از همه جا شان بیخودی
۳
گرم آشنا نگاه تو را دیده تا به خوابگردیده سراسر دیوان بیخودی
۴
بلبل شود شعور دو عالم در این چمنگل گل شکفته چاک گریبان بیخودی
صفحهٔ ۱ از ۲