خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۴۷
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرد فتادگی شده بال همای مامنت نمی کشد ز کسی مدعای ما
۲
با چاکهای سینه به محشر نمی رویمتا رنگ و بوی گل نشود خونبهای ما
۳
حیرت ندیدگی گل گلزار وحشت استای غافل از نگاه تغافل نمای ما
صفحهٔ ۱ از ۱