خلوتی با اسیر شهرستانی
شمارهٔ ۷۱
غزلیات ناتمام
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سیر باغ او خیال خاطر شاد خود استصیدگاهش سایه سرو چمن زاد خود است
۲
سرنوشتم آیتی در شأن خوبیهای اوستخاطرم جمع است اگر گاهی مرا یاد خود است
صفحهٔ ۱ از ۱
غزلیات ناتمام